‘Ik voelde me schuldig, omdat ik van bdsm hou, maar mijn man reageerde geweldig’

‘Ik voelde me schuldig, omdat ik van bdsm hou, maar mijn man reageerde geweldig’

“Ik heb altijd een fijne relatie met mijn man gehad, we hebben het heel leuk samen. Alleen de seks ging moeizaam, omdat ik niet echt opgewonden raakte en nooit klaarkwam. Bas kocht, in de tijd dat er nog geen internet was, een boek met foto’s erin. Geen vulgair boek hoor, maar met mooie foto’s van standjes. Ik bekeek de foto’s en zag een vrouw vastgebonden op een bed. Ik voelde iets wat ik nog nooit eerder had gevoeld. We hebben daar toen een beetje mee geëxperimenteerd, maar dat was het toch niet helemaal.

We voerden gesprekken over onze fantasieën. Dat ging niet zomaar, die gesprekken vond ik eerst heel moeilijk. Maar we praatten er wel over en besloten een parenclub te proberen. In het begin vond ik het spannend, maar al snel merkte ik dat ik daar ook niet opgewonden van werd. In parenclubs draait het alleen om seks en lust, terwijl het mij meer ging om het mentale spel, het machtsspel.

Pas zo rond mijn 37e, nadat ik er veel over had gelezen en het eindelijk aan mezelf durfde toe te geven, kwam ik erachter dat ik van een softe versie van sm hield. Althans dat dacht ik, totdat ik erachter kwam dat het niet alleen om de softe versie ging. Daar voelde ik me zo schuldig over. Mijn kinderen waren klein, ik besefte dat ik anders was, mijn wereld stond op zijn kop.

Nu lezen:   Kinky trailer Netflix-serie 'BONDiNG' over BDSM

Mijn man reageerde gelukkig geweldig. Hij is altijd degene geweest die het initiatief nam en stelde voor dat ik op een online contactadvertentie zou reageren. Bas wist dat het niets voor hem was, maar hij wilde wél dat we allebei helemaal onszelf konden zijn in onze relatie. Ik ben hem dankbaar dat ik mezelf zo kon uitvinden. Ik zat vol oordelen over mezelf, terwijl hij mij juist aanspoorde op onderzoek uit te gaan.

De eerste keer dat ik met mijn Meester afsprak dronken we alleen maar koffie. In elke relatie is vertrouwen belangrijk, maar bij bdsm is het essentieel. Langzaamaan hebben we het contact opgebouwd, via internet en live ontmoetingen. Grenzen verleggen, volledig onszelf kunnen zijn, het voelde als thuiskomen. De sensaties die ik met hem voelde had ik nooit eerder zo ervaren.

Nu lezen:   Is BDSM ook iets voor jou? Lilou vertelt alles er over

Mijn Meester en ik hebben nu twaalf jaar een ‘vaste relatie’. Ik heb nooit iets met een ander willen doen. Het was meteen raak en we hebben het nog altijd heel leuk met elkaar. We hebben samen zelfs een e-boek geschreven, 99 zweepslagen, meeslepende bdsm fantasie. Daar zijn we allebei ontzettend trots op en we krijgen prachtige reacties, maar ik kan dat, naast mijn man, met niemand in mijn leven delen. Ik kan er met niemand over praten. Zelfs mijn kinderen weten van niets. Dat vind ik weleens jammer, want we hebben zoveel plezier beleefd aan het schrijven. Ook nu we ons tweede boek aan het schrijven zijn.

Er zijn soms mensen die vragen wat het geheim is van onze relatie. Ik denk dat dit voor een groot deel de gesprekken zijn over onze diepste verlangens. Het is een spannende reis geweest, ik ben dankbaar dat Bas me daarin gesteund heeft. We zijn lang bij elkaar en we blijven met elkaar meegroeien, kunnen volledig onszelf zijn. Wij hebben het geluk dat we het fijn hebben samen en dat we allebei onze eigen aanvulling hebben kunnen vinden. Ik heb mijn bdsm-relatie, mijn man gaat nog weleens naar parenclubs zonder mij.

Nu lezen:   Delphine Lecompte onthult haar grootste seksfantasieën

Ik voel me nu eindelijk één geheel, mijn twee werelden zijn compleet. Maar dat heeft wel lang geduurd, het ging stapje voor stapje. Ik heb er goede gesprekken met mijn man en de huisarts over gevoerd. Ook zijn Bas en ik altijd dingen samen blijven doen. We zijn nu tantra aan het ontdekken om te kijken of we daar meer uit kunnen halen. Onze kinderen gaan steeds meer hun eigen weg. Dat zorgt ervoor dat wij samen naar een nieuwe balans moeten zoeken. We zijn een nieuw pad ingeslagen, een nieuw avontuur aangegaan, zo voelt het.

Ik heb lang mijn gevoelens weggestopt en ik hoop door mijn verhaal te vertellen andere moeders gerust te stellen als ze zich ‘anders voelen’. Dat dat oké is. Durf jezelf te zijn, en open voor je partner. Weet: het mag er allemaal zijn. Jíj mag er zijn.”

Bron: Kekmama 2022