Mijn vriend heeft een voetfetisj

Mijn vriend heeft een voetfetisj

Toen acteur en presentator Dook van Dijck (32) in 2019 zijn voet had gebroken, moest hij in het gips. Nadat hij hier op Instagram een foto van deelde, kreeg Dook er ineens tweehonderd volgers bij. Mensen met een fetisj voor gips, zo ontdekte hij. Voor BNN/Vara maakt de acteur nu de docureeks ’Gipsgeheimen’, waarvoor hij in de wereld van de gipsfetisj duikt. In onze rubriek ’Opgebiecht’ vertelt deze week een vrouw dat haar vriend ook een fetisj heeft: hij ligt regelmatig opgewonden aan haar voeten.

,,Job viel mij meteen op toen ik hem zag op het werk. Hij was een collega van de HR-afdeling, met helderblauwe ogen en een blonde kop vol krullen. Het begon allemaal onschuldig tussen ons: we hadden een aantal leuke dates en bleken supergoed bij elkaar te passen.Wat Job anders dan andere vriendjes maakte, is dat hij vaak complimenten over mijn schoenen gaf en na een drukke dag spontaan mijn sokken uittrok en mijn voeten ging masseren. Hij deed nooit bijvoorbeeld mijn schouders of nek, maar dat maakte me niet uit. Ik vond het heerlijk rustgevend.

Nu lezen:   Tess & Eva van 'Meet the Kinksters’ (podcast)

Het moment dat ik achter de fetisj van Job kwam, was na een avondje uit eten met vrienden. Voor zijn verjaardag waren we naar een goed restaurant geweest. We hadden de spanning onder tafel stiekem al een beetje opgebouwd en zodra we thuiskwamen, haastten we ons naar de slaapkamer.Job duwde me op bed en begon langzaam mijn kleding uit te trekken. Jurkje, ondergoed, schoenen, panty… Ter hoogte van mijn knieën stopte Job opeens. Hij keek me verleidelijk aan, trok mijn panty heel langzaam verder uit en snoof eraan. Toen begon hij mijn voeten te strelen en voordat ik het wist stak hij mijn grote teen in zijn mond. Zacht begon hij eraan te zuigen, terwijl hij met zijn andere hand mijn linkervoet streelde.Ik schoot overeind. Ik had die panty al de hele avond aan gehad en ik voelde me totaal niet fris. ’Wat doe je in vredesnaam?’ vroeg ik boos. Hij werd rood en legde stamelend uit dat hij heel opgewonden raakte van voeten. Ik schrok, want dit had ik niet zien aankomen. Míjn opwinding was door zijn teengesabbel juist totaal verdwenen. Onbegrepen en verdrietig kroop Job uiteindelijk naast me in bed.

Nu lezen:   Als de een iets wenst waar de ander van walgt

Toen ik van de eerste schrik over zijn bekentenis was bekomen, heb ik er nog eens rustig over nagedacht. Hoe erg was dit nou eigenlijk? Job houdt gewoon van voeten, maar dat is toch beter dan bijvoorbeeld je verkleden als baby of dat gedoe met zwepen.En ik hou gewoon van hem, op welke manier dan ook. We hadden het er niet meer over. Gewillig liet ik Job mijn voeten masseren en soms hadden we daarna een heerlijke ‘gewone’ vrijpartij. En daar bleef het bij. Alles was weer prima en oké, dacht ik.

Op een avond lag ik in bed en merkte ik dat Job niet meer naast me lag. Toen ik na een kwartiertje poolshoogte ging nemen, zag ik hem zitten in het donker achter zijn laptop. Hij keek naar vrouwenbenen met spannende kousen en sexy stiletto’s aan. En naar andere mannen die op voeten sabbelden, erin beten en eraan likten.’Wat is dit!?’ riep ik. Job keek betrapt op. Hij legde uit dat hij een voetfetisj heeft en daar enorm opgewonden van raakt. Hij vond onze seks prima, maar kon zich er niet volledig in uiten. Kon ik me er echt niet voor openstellen en over mijn schaamte heen stappen en hem zijn gang laten gaan met mijn voeten? Uit liefde voor hem, stemde ik ermee in.

Nu lezen:   SM-sekswerker wil wippen

We zijn nu een maand verder en ik voel me er nog steeds niet prettig bij. Minstens één keer per week ligt Job aan mijn voeten tijdens het voorspel. En terwijl hij mijn tenen likt, bekijk ik het plafond. Als hij daarna extreem opgewonden is, hoef ik eigenlijk al niet meer.Hij doet dan heel erg zijn best om mij weer in de stemming te brengen, wat vaak nog wel lukt, maar het voelt toch wat geforceerd. Het is geen reden om onze relatie te beëindigen. Tenminste, zolang hij aan mijn voeten genoeg heeft en er geen andere fetisjen bij komen… Maar stiekem hoop ik dat dit een fase is die weer voorbijgaat.”

Telegraaf 2024