In de trams rond Nieuwegein en IJsselstein slaat sinds begin januari een Engelssprekende twintiger toe. Hij benadert vooral vrouwen – soms groepjes vriendinnen, soms tienermeisjes – met een verhaal over een “student challenge” of ontgroening. Hij gaat op zijn knieën, likt of kust de schoenen (vaak laarzen of sneakers), en filmt het soms als “bewijs”. Maar het echte patroon zit dieper.
Bij herhaalde ontmoetingen, zoals bij Suzanne (39) uit Nieuwegein, escaleert het. Hij gaat in de tram dicht tegen iemand aan zitten, schuift stiekem een briefje van 50 euro in de schoen of sok, stapt uit bij dezelfde halte en confronteert de vrouw: “Ik heb geld in je schoen gedaan. Mag ik nu likken?” Als ze weigert, biedt hij soms een kus op de wang aan als alternatief. Een 17-jarig meisje werd achtervolgd na zo’n actie; ze voelde zich overdonderd en onveilig toen hij haar benen aanraakte en het geld erin stopte.
Achter de façade van een “challenge” schuilt hoogstwaarschijnlijk een seksuele fetish: shoe worship, specifiek gericht op rubber (zolen, laarzen) en het vuil van de straat. Voor hem is het likken geen grap, maar een intense, opwindende daad. Het straatvuil, modder, rubbergeur en restanten van voetenzweet vermengd met stadstof geven een unieke, aardse sensatie op zijn tong – iets wat bij veel mensen met deze fetish een directe seksuele rush veroorzaakt. Door te betalen creëert hij een machtsdynamiek: hij “koopt” toestemming voor iets wat maatschappelijk taboe is, wat de vernedering en onderdanigheid versterkt. Dat hij het geld in de schoen stopt (dicht bij de voet) is symbolisch: het vuile geld raakt het vuile object van verlangen.
Terwijl de vrouwen geschokt en geamuseerd reageren (“Serieus? Poets je eigen schoenen maar!”), voelt hij waarschijnlijk een golf van opwinding en opluchting als de tong de zool raakt. De afwijzing kan frustrerend zijn, maar ook deel van de kick – het risico, de achtervolging, de kans op een volgende poging. Het is geen ontgroening; het is een compulsieve behoefte die hij maskeert met een onschuldig verhaal.
De politie Midden-Nederland en Transdev roepen op: meld het. Eén melding is al genoeg voor onderzoek; meerdere maken een patroon zichtbaar. Suzanne en anderen delen het op Facebook om anderen te waarschuwen. Want zolang niemand ingrijpt, blijft hij in de tram zitten, wachtend op de volgende zool die zijn geheim voedt.
Bron: OmroepLekstroom en RTVUtrecht 2026
