Diana (24) is werkzaam in de catering en heeft een kamer in Delft, Meg (42) is bijstandsmoeder en woont met haar drie tienerzonen op een kleine bovenwoning in het Oude Westen. Ze zijn sinds anderhalf jaar samen en hun SM beleven ze in het huis van Meg.
Hoe doen ze dat, met de kinderen?
Meg: ‘Dat wordt steeds moeilijker, want die jongens worden groter. Ze weten van onze SM, maar begrijpen doen ze het niet. De oudste accepteert het. Die zegt: als jullie dat zo leuk vinden, ga je gang. De andere twee zijn nog te jong. We proberen het zo min mogelijk te uiten in hun aanwezigheid. Ons slaapkamertje is naast de woonkamer en het is gehorig hier. Het risico nemen dat een van hen naar beneden komt doe ik niet. Dan komen er vragen en ze begrijpen het toch niet. Het remt ons in het spel. We houden ook rekening met geluid. Moeilijk. Ik wil er muziek bij, echte SM-muziek. Een bandje met muziek uit Histoire d’O, of uit 9 1/2 Weeks. We hebben ook een band met griezelgeluiden, met kerkklokken, piepende deuren en ramen, donder en bliksem. Alles voor de fantasie, om het eng en luguber te maken. Wil ik dat aanzetten, moet het geluid goed zijn, niet te zacht dus. En dan worden de jongens wakker tegenwoordig.
Het breekt ons behoorlijk op. Want we kunnen nergens anders heen. Het zou wel bij kennissen kunnen, maar we zijn gehecht aan ons eigen sfeertje. Bovendien willen we er geen toeschouwers bij, daar is het te intiem voor.’
Of er verschil is tussen lesbische SM en hetero-SM?
Diana: ‘Jongens onder elkaar, daar hoor ik ze wel over praten, zijn behoorlijk ruig. Dat is één grote klaarkom-partij. Van hetero’s weet ik het niet zo goed. Als ik de boeken lees en de films zie vind ik dat er minder liefde bij komt dan bij ons, vrouwen met elkaar. Meg zal mij bijvoorbeeld nooit uitschelden voor hoer. De hetero’s zijn verder nogal hypocriet. Ze zullen nooit over straat gaan in kleren waaraan je iets van hun SM zou kunnen zien. In het dagelijks leven zijn ze ook niet strijdbaar zo als wij.
Meg: ‘Wij hebben al een gevecht achter ons om ons lesbisch zijn te accepteren. Dat kwam bij mij pas toen ik vijfendertig was en twaalf en een half jaar getrouwd. Toen ook nog eens die SM waar ik uit moest zien te komen: de ruzies met de feministes die me voor gek verklaarden. Nu ben ik zover dat ik denk: bekijk het maar. Ik ben ik en ik kleed me zoals ik wil.’
Diana: ‘Je moet er niet zo moeilijk over praten. Ik kan wel na ieder spel zitten denken: waarom voel ik nu dit, waarom vind ik dat fijn? Dan kan ik wel blijven piekeren tot ik zestig ben. Ik vind het gewoon fijn om masochiste te zijn, om te krijgen wat ik wil.’
Meg: ‘Ik heb er wel over nagedacht waarom ik dominant ben. Normaal ben ik heel anders, ik sta nooit vooraan, ik ben eerder onderdanig. Als je Diana ziet, die is stoer en zelfverzekerd. Zou het met onze jeugd te maken hebben? Zo hebben we in een vrouwenpraatgroep wel na zitten denken. Ik kom er niet uit. Misschien is het verzet tegen de maatschappij, dat ik iets wil doen dat niet mag. Zo is het wel een beetje begonnen, spelenderwijs, met vrouwen in het vrouwencafé. Dat is iets heel anders dan wat ik nu met Diana heb.
Ik ben hardstikke gek op haar. Wat ik moeilijk vond, soms nog wel eens, is degene van wie ik houd pijn te doen. Sla ik niet te hard, doe ik het wel goed? In wezen moet ik in de SM mijn liefdesgevoelens opzij zetten.’
Diana: ‘Je bent snel bang om te ver te gaan. Je bent bang om mij kwijt te raken. Dat komt door een lullig iets. Ik had in het begin de neiging om de werkelijkheid mee te trekken. Zei ik: wat flik je me nu? Terwijl we met een SM-spel bezig waren. Ik ging dus van de SM af, ging het met het dagelijks leven combineren. Je moet de grens trekken tussen spel en werkelijkheid.’
Meg: ‘Die angst om te ver te gaan zit er bij mij diep in. Toen ik nog niet zo lang met SM bezig was deed ik een spel met iemand en we hadden veel te veel gedronken. Toen ben ik te lang doorgegaan en dat waren een paar klappen te veel. Ik had mezelf niet meer in de hand. Dat was vreselijk en het heeft heel lang geduurd eer die vrouw, maar ik ook, daaroverheen was.’
Diana: ‘SM is voor mij niet alleen slaan, beuken en de gekste dingen die je kunt verzinnen doen. Liefde hoort er absoluut bij. Zomaar met iemand op de SM-toer gaan, ik moet er niet aan denken. Ik wil het alleen met jou, omdat ik van jou houd, jou vertrouw. Jij mag me slaan tot ik in huilen uitbarst en dan kruipen we dicht bij elkaar.’
Bron: VrijNederland 1989
