Ik neem gretig de woonkamer in me op: erotische foto’s hangen boven plantenbakken met rode geraniums, porseleinen beeldjes met vrouwen in SM-pakjes staan naast speelgoed voor kinderen van visite. “Moedig van je dat je alleen durft te komen,” hoor ik de stem van Meesteres Kate zeggen vanuit de keuken. Net wanneer ik wil neerploffen op de zwarte leren bank, roept ze: “Wel op de rode bank gaan zitten, alsjeblieft.” Ik moet meteen blozen. Ik voel me niet op mijn gemak.
Je bent commercieel SM-meesteres. Mannen betalen jou voor genot. Zie jij jezelf als prostituee?
Nee. Ik heb geen seks met de mannen of vrouwen die in mijn studio komen. Geen penetratie, geen orale seks, ik speel met hun verlangens en grenzen. Er komen fetisjisten, die bijvoorbeeld geil worden van leer en dan een uur lang willen voelen, ruiken en likken aan mijn leren laarzen. Daarnaast zijn er masochisten, die willen dat ik ze pijn doe. En natuurlijk zijn er de mensen die onderdanig willen zijn. We raken elkaar veel aan, maar er is geen seks. Daar denkt de Belastingdienst echter anders over. Ik sta ingeschreven als sekswerker, een label waar ik nooit meer van afkom. Mij maakt dat niet uit; ik heb niks nodig van banken of andere werkgevers. Maar er zijn mensen die geen hypotheek kunnen krijgen, omdat ze dit label dragen. Er wordt meestal gedacht dat we criminele banden onderhouden, vandaar dat veel mensen met een scheef oog naar commerciële SM kijken. Dat doet onrecht aan iets wat voor velen heel waardevol kan zijn.
Wil jij zelf dit taboe doorbreken?
Met behulp van de media wil ik het taboe minder zwaar maken en de feiten uiteenzetten, maar helemaal bespreekbaar wordt het nooit. Je moet het aan elke generatie opnieuw uitleggen, omdat de taboes nog altijd niet worden besproken in de seksuele opvoeding. Ik heb mijn kinderen opgevoed tot open minded mensen, die niet zo snel schrikken van andermans voorkeuren. Verlangens kun je verbergen, omdat het ‘niet hoort’, maar ze gaan niet zomaar weg. Neem sommige moslimmannen bijvoorbeeld: ze krijgen alle eer en verantwoordelijkheid binnen een gezin toegewezen, maar wie zegt dat ze daar gelukkig mee zijn? Er komen dus ook wel wat moslimmannen met onderdanige gevoelens naar mij toe om onderworpen te worden.
Hoe weet je of iemand het lekker vindt wat je doet?
Naast de duidelijke tekens als een stijve, of gezwollen tepels en schaamlippen bij vrouwen, merk ik het vooral wanneer ik mijn hand van iemands lichaam haal. Het lijf trekt dan als een magneet naar mijn hand toe. Dan weet ik dat het meer wil. Van tevoren kan iemand bijvoorbeeld aangeven dat hij of zij niet aan anaal doet, om vervolgens tijdens het spel in extase uit te roepen: “Pak de grootste dildo en douw ‘m erin, alsjeblieft!” Dan neem ik een time-out om af te koelen en te bespreken of we echt verdergaan. Ik zal er altijd voor waken om over andermans grenzen heen te gaan.
Merk je dat er meer vrouwen zijn die willen experimenteren met BDSM sinds de Vijftig Tinten Grijs-hype?
Veel vrouwen zijn op zoek naar hun Christian Grey. Mijn man, ook dominant, krijgt veel meer mailtjes dan voorheen. Maar Vijftig Tinten Grijs is een sprookje. Christian Grey ontmantelt langzaam zijn Rode Kamer om tegemoet te komen aan Anastasia’s wensen. Hij geeft steeds meer van zijn voorkeuren en regels op, en dat gebeurt in het echt niet op die manier. Ik bepaal de regels binnen de vooraf gestelde grenzen. Als je dat niet wilt begrijpen of accepteren: voor jou tien anderen. Ik zou het spelen met voorkeuren en grenzen willen vergelijken met de menukaart van een restaurant: op de kaart staat wat de mogelijkheden zijn en ik kies daaruit waar ik zin in heb.
Kate neemt me nog even mee naar haar privéspeelkamer. Hier ontvangt ze haar eigen speeltjes en slaven, die zij met haar echtgenoot onderwerpt voor hun eigen genot. De muren hangen vol met zweepjes (“Door mijn man gemaakt, knap hè?”), metalen schakelkettingen bungelen boven mijn hoofd en op het kastje staat een dildo prominent naast een vibratortje in de vorm van een badeend.
This is where the magic happens?
Ja, hier kom ik zelf aan mijn trekken. Er is een strikte scheiding tussen commerciële slaven die in mijn studio komen en mijn privéslaven die ik hier ontvang. Alhoewel, ik had laatst te maken met een nieuwe slaaf die helemaal door mij geobsedeerd was geraakt en dolgraag mijn privéslaaf wilde worden. Hij belde mij wel twintig keer per dag, stuurde mij bloemen, veertig sms’jes en dan nog mailtjes. Hij wilde zo graag voor alles gebruikt worden. Hij had geen rem meer. Ik heb hem dus even aangepakt. De volgende keer dat hij in mijn studio kwam liet ik hem een douche nemen en naakt op zijn knieën op de grond zitten. Kwetsbaar, onderdanig. Ik ging een paar meter verderop zitten en stak een sigaret op. Terwijl ik rookte, bleef ik hem aankijken. Hij mocht niet wegkijken, niet bewegen, niks zeggen. Ik zei dat ik teleurgesteld in hem was, dat hij een slechte slaaf was. Ik heb hem verbaal keihard aangepakt. Daarna stond ik langzaam op, pakte ik een leren bodybag en heb ik hem daar ingelegd. Met riemen snoerde ik hem strak in. Ik blinddoekte zijn ogen en hij kreeg een bit in zijn mond. Hij kon helemaal niks meer. Zo heb ik hem anderhalf uur laten liggen. Hij heeft de boodschap begrepen.
De boodschap die Kate mij nog meegeeft is voor iedereen die inmiddels niet kan wachten om eens over de knie gelegd te worden: “Reageer niet op willekeurige advertenties op het internet. Er zijn veel mannen die zich voordoen als ‘Mr. Grey’, maar eigenlijk alleen snelle seks willen met naïeve meisjes. Neem liever een kijkje bij Samarium, de jongerenafdeling (tot 30 jaar) van de VSSM , de vereniging voor BDSM. Hier kun je op een laagdrempelige manier kennismaken en dingen uitproberen, en wordt er gelet op je veiligheid.”
Bron: Spunk 2012
